Saturday, December 19, 2009

သီထချင်းစာသားရော သီချင်းပါမာန်ပါလို့ကြိုက်တယ် ..

အာရှ သူရဲကောင်း
ရေး-သဟာယဆရာတင်
ဆို-ခင်ညွှန့်ရည်

(ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးအတွက် တပ်မတော်ဖွဲ ့ဘို ့ ဂျပန်ပြည်မှာကွယ်၊
တကယ်ပဲ အသက်နဲ ့လဲလို ့ ဆင်းရဲ ဒုက္ခခံကာ ကြံစည်တယ်၊
သူရဲကောင်းတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ ့အာဇာနည်တွေရယ်)၂

ငါတို ့ဗမာပြည် မိဖတိုင်း ကရယ်၊ ဗိုလ်အောင်ဆန်းလို သူရဲကောင်း မွေးရမယ်၊
ငါတို ့ဗမာပြည်ဝယ် မိဖအပေါင်းတို ့ကကွယ်၊ အာဇာနည်အစစ်ကို ရှိဖို ့မွေးရမယ်၊
ဪ........ ဘုရင့်နောင်နဲ ့ ရာဇာဓိရာဇ်တို ့လို..
မင်းရဲကျော်စွာ ပမာပုံဆောင် အလောင်းဘုရားတို ့လိုကွယ်...
ဗမာတိုင်း ဗမာမျိုး အားကိုးလောက်ပေတဲ့ ...
မကြောက်တမ်း မရွံ ့တမ်း .. ဗမာတွေ အောင်ပန်းဆွတ်ကြ ရှာလေတယ်။

(ရာဇဝင် အတ္ထုပ္ပတ္တိလဲ ရှိရမယ်၊ မော်ကွန်းလဲ ထိုးလောက်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဗိုလ်အောင်ဆန်းရယ်)၂

တိုင်းပြည်ကျိုး စွန် ့ခဲ့တဲ့ များ ဇာနည်နွယ်၊ လွတ်လပ်ဖို ့တို ့များကို ကျွန်တွင်းမှကယ်၊
တို ့ဗမာတွေ စိုးမိုးဖို ့မျှော်ကြရှာလို ့ပေါ်လာတယ်။

ဗမာနိုင်ငံ .... ထူထောင်ရန်နဲ ့မျိုးရိုးမတိမ်အောင် ကြံဆောင်လေတယ်၊
နေမျိုးသာကီ ဗမာပြည် လက်ရုံး....ဗမာနိုင်ငံလုံး ထင်ပေါ်စေတယ်၊
စိတ်အားထက်သန် မာန်ကိုမလျှော့ တဲ့ ..
ငါတို ့လူမျိုးတန်ခိုးရှိဘို ့သူရဲကောင်းတွေ စုံညီတယ်၊
တကယ်ပင် ... သတိုး မဟာဗန္ဓုလနှယ် ..စွမ်းသတ္တိ ရာဇဝင် ပြောင်တယ်၊
သားကောင်းများလို ့ ခေါ်ရလောက်ပေတယ်..
ဥဒါန်းတွင်ရစ်စေဖွယ်.. ဗမာသူရဲကောင်း အပေါင်းတွေရယ်

(ရာဇဝင် အတ္ထုပ္ပတ္တိလဲ ရှိရမယ်၊ မော်ကွန်းလဲ ထိုးလောက်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဗိုလ်အောင်ဆန်းရယ်)၂

Link တောင်းထားကြတာနဲ့ ရှာပြီးတင်ပေးထားတာပါ
http://www.myanmarchatonline.org/forum/index.php?topic=23763.0

http://naynaynaing.blogspot.com/2007/02/blog-post_13.html

Thursday, November 12, 2009

ခရေပန်း

ခရေပန်း

ပန်းဆိုတာနဲ့ မိန်းခလေးတော်တော်များများကြိုက်တတ်သလို အကြိုက်ဆုံးပန်းတွေရယ်လို့လဲရှိတတ်ကြပြန်ရော
ကြိုက်နှစ်သက်ပုံခြင်းမတူကြသလို ကြိုက်တတ်တဲ့ ပန်းတွေလဲမတူတတ်ပြန်ပါဘူး သဇင်ကို အမြင့်မှာမှ ပွင့်လို့ ဆိုတစ်မျိုး နှင်းဆီကို ဆူးပါလို့ ဆိုတာတစ်ဖုံနဲ့
အကြောင်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ကြိုက်ကြတယ်
ကျွန်မကတော့ ပန်းတွေ အားလုံး သူ့အလှနဲ့သူမို့ ကြိုက်ပေမဲ့ ခရေပန်းကိုတော့ တော်တော်လေးကြိုက်သည်။ အပင်က ကြီးသလောက်အပွင့်ကသေးသည် ထူးခြားတာက သူ့မွှေးရနံ့ ကဘယ်ပန်းနဲ့မှ မတူ၊ ပန်းပုံကလဲ ထူးထူးခြားခြားလေးဖြစ်လို့နေသည်။
တကယ်တော့ ငယ်ငယ်ထဲက ဒီပန်းလေး နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့သည်။ ကိုးလသမီးအရွယ်မှ ငါးနှစ်သမီးထိ ရွာမှာအဘိုးအဘွားနဲ့နေခဲ့ရသော ကျွန်မအတွက် အဘိုးကအဖေ အဘွားနဲ့အဒေါ်တွေက အမေဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ရန်ကုန်သည်ကျွန်မအတွက်ကျောင်းတက်ချိန်တွေသာရှိနေတတ်သည်။ ကျန်အချိန်များစွာကို မြို့နဲ့အလှမ်းဝေးတဲ့ မူလတန်းကျောင်းသာရှိတဲ့ ရွာကလေးမှာရှိနေတတ်သည်။ မနက် စောစောထလို့ ဘုန်းကြီးကျောင်း ကိုပြေးပြီး ပန်းကောက်ရသည်။ ပန်းကြွေသံ တဖြောက်ဖြောက်ကိုနားလေးလဲစွင့်ရင်း သစ်ရွက်ကြွေကြားကပန်းကြွေလေးတွေကောက်ရတာ ပျော်ဖို့တော်တော်ကောင်းသည်။ ကိုယ်ကောက်လို့ရတဲ့ပန်းတွေ ကို ဗန်းလေးထဲမှာ ဖွေးဖွေးလေးမြင်နေရတာကိုက ကြည်နူးစရာကောင်းသည်။ နေလေးနဲနဲမြင့်လာတော့ ပန်းကောက်တာရပ်ပြီး အိမ်ပြန် ရေစင်အောင်ဆေးပြီး ပန်းသီတဲ့ အလုပ်လုပ်ရသည်။ စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ နှီးကို မျှင်ပြီးသီရသည်။ အဖိုးက နှီးလေးတွေ ပန်းသီလို့ ရမယ့် အမျှင်လေးဖြစ်အောင်လုပ်ပြီးရေစိမ်ထားပေးတတ်တယ်လေ။
သီလို့ပြီးတော့ ဦးဦးဖျားဖျား ဘုရားတင်ဖို့ အဖွားကို ပေးရသည်။ ကျွန်မကတော့ပန်းမပန်တတ်ပေမဲ့ ခရေပန်းကို အိပ်ထဲအမြဲထည့်ထားတတ်သည်။ ခြောက်တာတောင်လွှင့်မပစ်ရက် တပင်တပန်းကောက်ထားရတာကိုး ပြီးတော့ ခရေပန်းရနံ့ ကိုတော်တော်သဘောကျသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ငယ်ငယ်ကခရေပန်းခြောက်တွေကကျွန်မရဲ့ အသုံးအဆောင်တော်တော်များများမှာ ရှိတတ်သည်။  အမေယူပြီးလွှင့်ပစ်မှသာ ကုန်သွားတော့သည်။
ခရေပန်းရယ် ရွာရယ် အဖိုးရယ်အဖွားရယ် ခရေပင်ကြီးရယ် ကို မကြာမကြာလွမ်းမိသည်။
ခုတော့ခရေပင်ကြီးလဲ အရင်လိုမဝေမဆာတော့ ပန်းတွေလဲသိပ်အများကြီးမဟုတ်ပေမဲ့ ပွင့်နေဆဲပင်ရှိနေသည်။
ပြောင်းလဲတာတော့ ခရေပင်ကြီးအောက်မှာ အရင်လို မဟုတ်ပဲ ပန်းခြောက်တွေရှိနေသည်။ ပန်းကောက်တတ်ကြတဲ့သူတွေမတွေ့ရ။ ရွာမှာ မပြောင်းလဲသင့်တာတွေကပြောင်းလဲကုန်ပြီ ပြောင်းလဲတိုးတက်သင့်တာတွေကယခုတိုင် ဒီအတိုင်းရှိနေသည်။ ခရေပင်ကြီးလဲ အသက်တွေကြီးလာပြီ ပြောင်းလဲမလာတာက ခရေပန်းလေးတွေ ယခင်ကလိုပဲ ရနံ့တွေရှိနေသည်။ ကောက်မယ့်သူမရှိလဲကြွေချိန်တန်တော့ကြွေသည်။ ဝေချိန်တန်တော့လဲဝေနေမြဲရှိနေသည်။
ဘယ်နေရာရောက်ရောက်ကျွန်မချစ်သော ခရေပန်းလေးတွေမြင်ရင် ကောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မျက်နှာလွှဲရခက်ခဲ့သည်။ ကလေးဘဝကိုပြန်ရောက်သွားခဲ့မြဲ ဖြစ်သည်။ .. ....

Friday, October 30, 2009

နေနိုင်လား ... နေချင်လား .. .



နေနိုင်လား ... နေချင်လား .. .

နေရိပ်လေးတွေ ဟိုတပြောက်ဒီတပြောက် နဲ့ အုပ်ဆိုင်းမှိုင်းညို့နေတဲ့ တောအုပ်လေးမှာ ဓနိမိုး ထရံကာ ဝါးကြမ်းခင်း ခပ်သေးသေးတဲအိမ်လေးတလုံး၊
မြေနီလမ်းလေးဘေးမှာတော့ ဝါးလက်ယန်းထိုင်ခုံလေး၊ ရှေ့ဆက်လျှောက်ရင် ဝါးပင်တန်းတွေအစီအရီခြံရံထားတဲ့ လှေကားထစ်မြေလမ်းလေးအဆုံးမှာ စမ်းချောင်းကလေး ခပ်အေးအေးစီးဆင်းနေတယ်
ငှက်အော်သံလေးတွေကြားနေရတ.် .............

Thursday, October 15, 2009

ညီမလေး အူကြောင်ဘစ်တီးညီမပိစိ မွေးနေ့အမှတ်တရ

ထိုနေ့ ကမွေးနေ့ရှင်လေ ခုမြင်ရတဲ့ ဘောကွင်းပေါ် သူ့ရှေ့ကနှစ်ယောက် တလှည့်ဆီ ထိုင်ပြီးဓာတ်ပုံရိုက်တာ ချောနေတာပဲ သူ့အလှည့်ကျမှ ဘောကွင်းကြီးရေထဲပြုတ်ကျလေ၏ လူကတော့ ဆွဲထားလိုက်နိုင်လို့ ရေထဲဘောကွင်းနဲ့ အတူပါမသွားတာ .. .. ဟိ

Sunday, October 04, 2009

Test

ကြယ်ကလေး:
blog post အသစ်မတက်တာဝင်လို့မရလို့လား အမ?
ကြယ်ကလေး is online.
2mar: ဟုတ်တယ်
မောင်လေးရေ
အိုင်စီတီကော်နက်ရှင်က ဘာမှလုပ်စားလို့မရတော့ဘူး
ကြယ်ကလေး: email က တင်လို့ ရတယ်လေအမ
2mar: ဘယ်လိုတင်ရမလဲမောင်လေး
ကြယ်ကလေး: i find and send soon
2mar: ကျေးဇူးပါ
မောင်လေးရယ်
ကြယ်ကလေး: :)
Sent at 8:55 PM on Sunday
ကြယ်ကလေး: ပထမဆုံး Blog ကို Login ဝင်
ဝင်ပြီးရင် Posting, Setting, Layout တွေ့ရင် Setting ကို နှိပ်
2mar: ဟုတ်
ဟုတ်
ကြယ်ကလေး: နှိပ်ပြီးလို့ Basic, Publishing, ..., Email, OpenID, Permissions ဆိုတာတွေကို တွေ့ရင် Email
ကို နှိပ်
နှိပ်ပြီးရင် Mail-to-Blogger Address ဆိုတာတွေ့မယ်
2mar: ဟုတ်
ကြယ်ကလေး: သူ့ဘေးမှာ Username.Blank@blogger.com ဆိုတာတွေ့လိမ့်မယ်
Blank မှာ ကြိုက်တဲ့ စကားလုံးထည့်
2mar: သွားနေပြီ
ကြယ်ကလေး: Save Setting ကိုclick
2mar: ပီးပြီ
ကြယ်ကလေး: ပီးရင် Email ကိုဖွင့် ... To မှာစောစောက ကိုယ်ပေးထားတဲ့ Address (Username.SecretWord@blogger.com) ကိုထည့်
Subject မှာ Post Title ကိုထည့်
စာရေးတဲ့နေရာမှာ ကိုယ့်ထည့်ချင်တဲ့ ပိုစ့်ကို ရေး
ပုံတွေ၊ ရုပ်ရှင်တွေ ထည့်ချင်ရင် ရိုးရိုး ပိုစ့်တင်တုန်းက အတိုင်းပဲ လင့်တွေထည့်ဗျာ
2mar: ပီးရင်ဆန့်လုပ်လိုက်ရမလား
ကြယ်ကလေး: ပြီးရင် Send ကိုနှိပ်ဗျာ ...

နားလည်ပေးနိုင်မလား


ရင်ထဲမှာတခါတလေတော့လဲ ဒီလိုလေးခံစားရတာနဲ့

Wednesday, September 02, 2009

ပျော်ရတဲ့နေ့တနေ့

Face Book ကိုဝင်ဖြစ်တယ် လူသုံးများနေတာနဲ့ ဝင်ကြည့်တာ တော်တော်တော့စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်
မှတ်မှတ်ရရ မဆက်သွယ်ဖြစ်ကြာပြီဖြစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့ ပြန်တွေ့တယ် သတိတရတော့ရှိနေပေမယ့်အကြောင်းတွေတိုက်ဆိုင်မှ ဆုံတတ်ကြတာလေ သတိတော့ရနေတာပေါ့
နောက် တခုက သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ မွေးနေ့တွေ လအလိုက် event ထဲဝင်ကြည့်လို့ရတယ်
သူငယ်ချင်းတွေလဲတယောက်တနေရာရောက်နေကြတော့ တာမွေ(၄) ကိုသတိရသွားတာနဲ့ အထက (၄)တာမွေ ဆိုပြီး ရှာလိုက်တာ ပျောက်နေတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အမ တယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ် ခုတော့အဆက်အသွယ်ရနေပြီး UK မှာရောက်နေကြောင်းစာပြန်လာတယ်
အော် နယ်မြေတွေပိုင်းခြားထားပေမယ့်ကမ္ဘာကြီးတကယ်ပဲကျဉ်းလာပြီလား ... ... ဒီထက်ပို ကောင်းလာဖို့ပဲမျှော်လင့်နေရတဲ့ မြန်မာပြည်ပါလားနော်... ... ...

Wednesday, August 26, 2009

ခပ်ညံ့ ညံ့ ဘီလူးတစ်ကောင်

(photo by Ko Kyaw Han Moe)


ငါ့ရင်ထဲ မီးလောင်နေတယ် နှလုံးသားတွေပြာကျနေပြီ
ငါ့စကားတွေဆွံ့အနေတယ်
ငါ့အတွေးတွေ အမြဲဝေဝါးနေတယ်
ဘာအတွက်ငါ ရှင်သန်နေတာလဲ ဘယ်မှာလဲ ငါ့စကားတွေ
နားလည်နိုင်သူ ငါ့မှာမရှိ
ငါ့အတ္တတွေ ငါ့ကိုတတိတိ သတ်နေတယ်
ငါ တရားရဲ့လား ပြန်မေးစရာတောင်မလိုဘူး
တလောကလုံးမှာ အညံ့ဆုံးကငါပဲ တောက်ခနဲကျတဲ့ အသံဟာ
ခံပြင်းမှုမဟုတ်ပဲ
ပျော့ညံ့စွာ ကျသွားတဲ့ ငါမျက်ရည်တွေ ဖြစ်သွားမှန်း
ငါကိုယ်တိုင်တောင် ငါ့ကိုယ်ငါပြန်မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး
တကယ်တော့ငါက ရုန်းမထွက်နိုင်တဲ့ ကြိုးတွေရဲ့
အားနည်းချက်တွေကို တောင်းပန်စကားတွေနဲ့
ကြိုးသွားရာကနေတဲ့ ခပ်ညံ့ညံ့ဘီလူးတကောင်ပေါ့